Kominiarz Łowicz

Kominiarz Łowicz

Łowicz to miasto w centralnej Polsce liczące 27 436 mieszkańców (2021). Znajduje się w województwie łódzkim (od 1999); wcześniej w woj. skierniewickim (1975–1998). Wraz z pobliską stacją Bednary, Łowicz jest ważnym węzłem kolejowym centralnej Polski, gdzie linia z Warszawy rozdziela się na dwa kierunki - na Poznań i Łódź. Ponadto stacja Łowicz Główny jest połączona linią drugorzędną ze Skierniewicami. Kominiarz Łowicz sprawdzi się wszędzie tam gdzie jest zanieczyszczony komin. Jednak sam możesz jeszcze lepiej go wyczyścić, naszą mechaniczną szczotką.

Łowicz był rezydencją prymasów Polski w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Pełnili funkcję regentów , gdy miasto stało się tymczasową „stolicą” Polski w okresie bezkrólewia. W efekcie Łowicz ma własnego biskupa i bazylikę, mimo dość niewielkich rozmiarów. Na obrzeżach miasta znajdują się ruiny dawnego zamku biskupiego. Uważa się, że Napoleon Bonaparte przebywał w jednym z domów na głównym placu. Miasto znalazło się również w centrum największej bitwy niemieckiego najazdu na Polskę, bitwy nad Bzurą, w kampanii otwierającej II wojnę światową.

Łowicz posiada ważne muzeum etnograficzne (Muzeum w Łowiczu) prezentujące polską sztukę i historyczne artefakty z regionu. W Łowiczu znajduje się również popularny skansen z tradycyjnymi drewnianymi domami. Jest to rozległa wystawa plenerowa historycznych budowli przedstawiających tradycyjne polskie życie wiejskie; zbiór artefaktów rozłożonych na 17-hektarowym (42 akrów) terenie, tuż za miastem. W pobliżu miasta znajduje się Most Maurzycki, pierwszy na świecie spawany most drogowy, zbudowany w 1928 r. przez rzekę Słudwi. Zaprojektował go w 1927 roku Stefan Bryła z Politechniki Lwowskiej.

Historia Łowicza sięga XII wieku, kiedy na miejscu zamku istniał gród strzegący bagiennego brodu na Bzurze . Pierwsze wzmianki o Łowiczu, pisanym jako Loviche, pojawiły się w bulli papieskiej papieża Innocentego II z 7 lipca 1136 r. W dokumencie tym papież potwierdził prawo arcybiskupów gnieźnieńskich do posiadania tutejszej ziemi. W roku 1214 lub 1215 w Wolborzu książęta piastowscy czterech województw polskich: Leszek I Biały krakowski , Konrad I mazowiecki , Władysław Odonic kaliski i Kazimierz I Opolski wydał tzw. Przywilej Immunitetowy , w którym potwierdzili fakt posiadania Łowicza przez arcybiskupów gnieźnieńskich. W tym czasie Łowicz był jeszcze nazywany willą (wioską), mimo że istniał tu już dwór arcybiskupi.

Nie wiadomo, kiedy Łowicz otrzymał prawa miejskie. Pierwszy dokument, który nazywa ją oppidium (miasto) pochodzi z 1298 r. i został wystawiony przez księcia płockiego Bolesława I. Wcześniej, w 1263 r. Łowicz został splądrowany i spalony podczas najazdu litewskiego. W 1350 r. w Łowiczu zawiązał się sojusz polsko- duński. Według kronikarza Jana z Czarnkowa ok. 1355 Arcybiskup Jarosław Bogoriański i Skotnik wybudował murowany zamek gotycki na miejscu dawnego grodu. Zamek stał się jedną z rezydencji arcybiskupów gnieźnieńskich i prymasów Polski. Ponadto w ca. 1358 nadał prawa magdeburskie do nowo powstałego Nowego Miasta. Nowa Civitas Łowicza znajdowała się na wschód od starego grodu, wzdłuż Bzury i wokół drewnianego kościoła, który stał w miejscu dzisiejszej bazyliki katedralnej.

W późnym średniowieczu Łowicz był siedzibą kasztelanii. Położone na pograniczu Królestwa Polskiego i Księstwa Mazowieckiego pozostawało pod ścisłą kontrolą arcybiskupów gnieźnieńskich. W połowie XIV w. Łowicz wraz ze 111 przyległymi wsiami był największym majątkiem kościelnym w Polsce. 17 maja 1359 książę mazowiecki Siemowit III potwierdził własność Łowicza przez prymasów gnieźnieńskich. Mimo to książęta mazowieccy kilkakrotnie próbowali oddać Łowicza pod swoją władzę, co skutkowało konfliktami z popierającymi arcybiskupów królami polskimi. 8 kwietnia 1382 r. książę mazowiecki Siemowit IV oblegał Łowicz i sporadycznie takie konflikty powracały aż do włączenia Mazowsza do Polski.

Łowicz prosperował w XV wieku. W 1404 r. abp Mikołaj Kurowski ufundował pierwszy murowany kościół w mieście i nową parafię rzymskokatolicką. W latach trzydziestych XIV w. stary drewniany kościół na łowickim Starym Mieście został zastąpiony murowanym, gotyckim zespołem. 25 kwietnia 1433 r. arcybiskup Wojciech Jastrzębiec nadał mu nazwę kolegiaty, a wkrótce potem utworzono tu filię Akademii Krakowskiej. Kominiarz Łowicz nie jest koniecznością, nasza mechaniczna szczotka wyczyści każdy komin.

24 października 1419 arcybiskup Mikołaj Trąba potwierdził prawa miejskie Łowicza oraz ujednolicone regulacje prawne trzech dzielnic łowickie: Podgrodzie (Przedmieście), Stare Miasto (Stare Miasto) i Nowe Miasto (Nowe Miasto). W 1443 r. na rynku Starego Miasta wybudowano ratusz. Dzięki dogodnej lokalizacji, licznym przywilejom królewskim i częstym jarmarkom Łowicz prosperował. Administracyjnie znajdował się w województwie rawskim w województwie wielkopolskim Korony Polskiej.